Doorgaan naar hoofdcontent

Ik werd vorige week wakker met zo'n raar, beetje onbestemd gevoel in de buik. Wat onrustig en somber. Aan het weer kon het niet liggen, de zon scheen op st Jan sterkte. Nee hier waren hogere krachten aan het werk.

De draken in mijn hoofd staken de kop weer op. En dan weet ik het, natuurlijk het is de tijd van Michael!
Na al die jaren verrast het me nog steeds, ineens is het er weer. De tijd van oogsten, afsluiten en laten sudderen. Maar bij mij ook extreme onrust in mijn lijf, angst om het hart en twijfel in het hoofd. Draken om te verslaan.

En dit jaar zijn bepaalde draken extra goed gevoed, op topniveau! De onrust, de angst en de twijfel over 'doe ik er wel goed aan wat ik doe?' 'bescherm ik mijn eigen grenzen wel voldoende?' 'moet ik kritischer zijn of is een keer niet dwarsliggen ook OK?'

Een verkoudheid, een hoestbui en benauwd. Normaal zou ik kippensoepjes maken, de kinderen tussen de wol stoppen en verzorgen.
Nu maak ik me vooral zorgen. Niet dat ze zieker worden, ze zijn sterk. Maar wel voor het vingertje dat wijst, de regels die voor afzondering zorgen.

Oh Michael geef mij toch kracht! Leen mij je weegschaal om de juiste beslissing te nemen.
Leen mij je zwaard om mijn draken te verslaan.
Schenk mij je moed en daadkracht om in deze tijd het goede te doen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Verander je leefstijl stapje voor stapje

Wie zijn leefstijl wil veranderen heeft de neiging om alles in één keer 180C om te gooien. Want dan is het maar gebeurt. Maar bedek je eens hoe moeilijk het is om zo veel in één keer te veranderen.  Elke nieuwe gewoonte moet je je weer eigen te maken. Elke nieuwe handeling moet te gelijkertijd in je gewoontes slijten en zich wortelen in je dagelijks leven. Hier is geen plaats voor in je hoofd. Want bij het aanleren van nieuwe gewoontes moet je veel meer je hoofd gebruiken dan bij handelingen die al automatisch gaan.  Als je al je hele leven suiker in je thee en koffie drinkt en je besluit daar mee te stoppen zal je nog weken lang een lepeltje in je kopje doen omdat je het altijd zo automatisch hebt gedaan dat de handeling maar moeilijk uit je systeem gaat. Je zult dus bij zo iets simpels als thee en koffie zetten heel bewust moeten na denken en NIET dat lepeltje pakken voor de suiker.  Stel je nu eens voor dat je wel 10 handelingen wilt veranderen in je dagelijks leven. E...

Ik wil het niet leren, ik wil het kunnen!

"Kom Ruth, niet zo gauw opgeven" "Wat jammer dat je het niet eens probeert"     "Wie het niet probeert....." Hoe vaak het ik dit soort zinnetjes als kind niet gehoord. Vooral op school had ik moeite met nieuwe leerstof. Nieuwe dingen zijn eng. Want ik KAN het niet. Juist, ik beken; ik wilde dingen KUNNEN en niet LEREN. Zo lang ik me kan herinneren heb ik deze gedacht of beter, dit gevoel. Want ik kon het tot voor kort niet onder woorden brengen. Ik heb 30 jaar gedacht dat ik middelmatig tot laag intelligent was en snel opgaf, geen ruggengraat had en zeker geen doorzetter. Want zover ik mij kon herinneren had ik nog nooit ergens echt mijn best voor gedaan. De lagere school was een eenzame kille tijd met veel pesten en hopeloosheid. Leren was moeilijk; de klas uit moeten voor extra opdrachten in een kamertje, alleen. Altijd een van de slechtste in de klas. En alleen maar omdat ik steeds het gevoel had dat ik toch nooit zou leren en dus maar op gaf of er ni...